Aż do XX wieku opalenizna kojarzona była z najniższymi sferami społecznymi, ze względu na to, iż to robotnicy w trakcie wyczerpującej pracy fizycznej najszybciej i najintensywniej się opalali. Bogatsi ludzie, reprezentujący wyższe sfery z całych sił starali się ukrywać skórę przed słońcem, nosząc kapelusze, rękawiczki oraz parasole przeciwsłoneczne. Biała skóra była cechą elit. Sytuacja ta trwała aż do 1923 roku, gdy słynna już wówczas projektantka Coco Chanel wywoła skandal wysiadając z jachtu w Cannes opalona. Początkowo spotkało ją wiele krytyki a ona sama uznała, że popełniła błąd nie zabezpieczając skóry przed słońcem w czasie podróży. Po krótkim jednak czasie opalenizna Coco zyskała na popularności a sama projektantka zaczęła popularyzować złocisty kolor skóry. Pomagały jej w tym takie sławy jak uznawana w owym czasie sopranistka operowa Marta Davelli, opalająca się na plażach Riwiery Francuskiej w stroju kąpielowym projektu Chanel.