Ludziom nie zawsze można ufać, teraz to wiem. Smutno tak, iść przez korytarz pełen ludzi i patrząc w ich twarze wyczytywać tylko jedno zdanie 'życzę Ci jak najgorzej'. 

Nigdy się nie poddawaj, nawet jeśli nikt już w Ciebie nie wierzy..

Staram się żyć normalnie .. ale co ja mogę. ? Jestem tylko naiwną nastolatką z burzą hormonów, która jest ofiarą nieszczęśliwej miłości i sama już nie wie komu może ufać ..

Tak o to w pięknym stylu pragnę zakończyć dzisiejszego posta. Znów zrobiłam sobie długą przerwę od pisania, ale jestem zaskoczona, że pomimo mojej nieobecności dalej tu wchodzicie. Dzięki wam za wszystko ;** 

usiądź chwilę na spokojnie. popatrz w lustro i zastanów się jak wygląda Twoje życie. czy odpowiednio się ustatkowałaś, czy może stać Cię było na więcej? pomyśl, czy te pochopne decyzje były właściwe. czy dobrze zrobiłaś kłócąc się z tą osobą. zastanów się jak wyglądałoby życie z Nim, a jak wygląda bez Niego i czy w ogóle warto było coś zaczynać. fajnie czujesz się cierpiąc?

kiedyś było prościej. była woda zamiast wódki. paluszki zamiast papierosów. były zabawy w rodzinę, w sklep, czy restaurację. każdy mógł zostać lekarzem albo dyrektorem jakiejś firmy. byliśmy perfekcyjnymi piosenkarzami. porozumiewaliśmy się bez komórek i internetu. a berek był jedną z ulubionych zabaw. dawniej świat wydawał się być łatwiejszy. bez bólu pękającego serca, tęsknoty i nadziei na lepsze jutro.