nie płacz. ludzie potrafią ranić i odchodzić. wracać też potrafią, wiesz ?



Wiesz co jest gorsze od płakania w poduszkę? Pustka. Taka chwila kiedy po prostu siedzisz i wpatrujesz się w niebo, wiesz, że nie możesz nic zrobić i ogarnia cię to przerażające poczucie bezsilności, które zżera cię od środka. A Ty nie robisz nic. Po prostu się przyglądasz.



Przepraszam, że większość moich postów jest o tej samej tematyce, ale sami wiecie jak to jest. Od dziś uważam, że niektórzy ludzie to dziwne stworzenia, które potrafią zrobić wszystko by stać się bardziej popularnym. Powód. ? Przyjaźń, która nigdy nie była przyjaźnią tylko czymś w rodzaju zbytniego przywiązania, z resztą, nie będę was już zanudzać moimi problemami. Życie toczy się dalej, a każdy podąża inną ścieżką. Jedni ludzie przychodzą, a inni odchodzą, taka już jest kolej rzeczy =)

CONVERSATION

20 komentarze:

  1. A ty nierobisz nic.Poprostu sie przygladasz. świetne<3 i prawdziwe

    OdpowiedzUsuń
  2. Daj coś o sobie! :*
    Obserwujemy? :D

    OdpowiedzUsuń
  3. fajne cytaty ; P

    +zapraszam xdd
    obserwujemy ? odpisz u mnie xd

    OdpowiedzUsuń
  4. Prawdziwe :)
    Dziękuję za miłe słowa, również będę do Ciebie wpadać. ;)
    Obserwujemy?

    OdpowiedzUsuń
  5. Szukałam takiego bloga, dziękuję za link ; )) Piękne i prawdziwe słowa .

    OdpowiedzUsuń
  6. świetny blog , naprawde ;)
    wpadnij do mnie - smilefoorme.blogspot.com :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Wiesz co jest gorsze od płakania w poduszkę? Pustka. Taka chwila kiedy po prostu siedzisz i wpatrujesz się w niebo, wiesz, że nie możesz nic zrobić i ogarnia cię to przerażające poczucie bezsilności, które zżera cię od środka. A Ty nie robisz nic. Po prostu się przyglądasz. kocham kocham ! ;3

    OdpowiedzUsuń
  8. rozumiem Cię, sama się spotkałam z taką przyjaźnią.. niby nie mamy kontaktu, ale daje ciężko mi z tym.
    no i ogólnie świetny blog! ;)
    pozdrawiam i obserwuję. ;>

    OdpowiedzUsuń
  9. Świetnie tutaj :)
    zapraszam ♥

    OdpowiedzUsuń
  10. super blog, podoba mi się! zapraszam. :3
    obserwujemy?

    OdpowiedzUsuń
  11. Ach, to co piszesz jest bardzo prawdziwe..
    Obserwuję :-)
    1juulie1.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  12. smutna prawda ;C
    swietna notka ;D

    OdpowiedzUsuń
  13. Nie masz za co przepraszać, uczucia związane ze stratą przyjaźni są strasznie uciążliwe, a blog/pamiętnik jest od tego, żeby się wyżalić. Sama tak miałam i dalej odczuwam tę "obezwładniającą pustkę", ale jak też ujęłaś - "jedni odchodzą, drudzy przychodzą" i to jest dobre pocieszenie:) Trzymaj się + obserwuję ;)
    thisworldbymyself.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń

Back
to top